Bóg Ojciec - Ostateczna Głowa w chrześcijaństwie

Jarek
Bóg Ojciec - Ostateczna Głowa w chrześcijaństwie


BÓG OJCIEC NAJWYŻSZĄ GŁOWĄ

Bóg Ojciec jest uznawany za Ostateczną Głowę i Prawdziwego Boga w niemal wszystkich doktrynach chrześcijańskich. Zarówno unitarianie, jak i trynitarianie zgadzają się w kwestii Boga Ojca.

Często mamy okazję pisać o Synu Bożym, ale nie możemy pominąć Boga Ojca, gdy rozważamy doktryny, uwielbienie czy nauki związane z Bożą rodziną. Ważne jest, abyśmy trzymali się słów Pana Jezusa, które można znaleźć w Ewangelii Jana, że Ojciec i Syn powinni otrzymywać tę samą należną cześć.

BOŻA RODZINA JHWH A BÓG OJCIEC

W kontekście Boga Ojca, jako uczniowie Pana Jezusa wierzący Biblijnie uznajemy Go za ostateczną i najwyższą Głowę.

Jako uczniowie widzący w Biblii Bożą rodzinę JHWH preferujemy jednak określanie Ojca jako Głowy Bożej rodziny.

W przeciwieństwie do antytrynitarian, zgadzamy się z częścią trynitarian, co do tego, że Syn Boży miał tą samą naturę Wszechmogącego, co Bóg Ojciec przed swoim przyjściem na ziemię i że Chrystus odzyskuje swoją naturę JHWH po zmartwychwstaniu.

Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie,
Który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu,
Lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem,
Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej.

List do Filipian 2:5-8

W przeciwieństwie do większości trynitarian (z wyjątkami), ale podobnie jak unitarianie, odrzucamy unię hipostatyczną, czyli nie akceptujemy poglądu, że Pan Jezus był na ziemi Wszechmocnym Bogiem, będąc jednocześnie człowiekiem, podczas gdy Bóg Ojciec w trzecim niebie pozostawał w swojej postaci Wszechmocnego Boga. Doktrynę unii hipostatycznej postawimy w świetle Słowa Bożego w jednym z wpisów, jak Bóg pozwoli i da dożyć.

A jednak Chrystus został wzbudzony z martwych i jest pierwiastkiem tych, którzy zasnęli.
Skoro bowiem przyszła przez człowieka śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie.
Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.

1 List do Koryntian 15:20-22
Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus,

1 List do Tymoteusza 2:5

BÓG OJCIEC GŁOWĄ BOŻEJ RODZINY

Kiedy nadejdzie Królestwo Boże po weselu Baranka, Syn Boży odda wszelką władzę Ojcu i zasiądzie razem z Ojcem na ICH tronie.

A każdy w swoim porządku: jako pierwszy Chrystus, potem ci, którzy są Chrystusowi w czasie jego przyjścia, Potem nastanie koniec, gdy odda władzę królewską Bogu Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc. Bo On musi królować, dopóki nie położy wszystkich nieprzyjaciół pod stopy swoje. A jako ostatni wróg zniszczona będzie śmierć.
Wszystko bowiem poddał pod stopy jego. Gdy zaś mówi, że wszystko zostało poddane, rozumie się, że oprócz tego, który mu wszystko poddał.
A gdy mu wszystko zostanie poddane, wtedy też i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkim.

1 List do Koryntian 15:23-28
I pokazał mi rzekę wody żywota, czystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka.
Na środku ulicy jego i na obu brzegach rzeki drzewo żywota, rodzące dwanaście razy, wydające co miesiąc swój owoc, a liście drzewa służą do uzdrawiania narodów.
I nie będzie już nic przeklętego. Będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy jego służyć mu będą I oglądać będą jego oblicze, a imię jego będzie na ich czołach.

Objawienie Jana 22:1-4

W swoich listach, Apostoł Paweł opisuje hierarchię, która ukazuje powiązania między jednostkami ludzkiej rodziny a Bożej rodziny.

A chcę, abyście wiedzieli, że głową każdego męża jest Chrystus, a głową żony mąż, a głową Chrystusa Bóg.

1 List do Koryntian 11:2

To nie oznacza, że żona jest gorszym człowiekiem od męża, ale Bóg, będąc Bogiem porządku, dba o odpowiednie uporządkowanie wszystkiego. Dąży do harmonii i ustala konkretne zasady. To również nie oznacza, że Syn Boży jest mniej Wszechmocny od Boga Ojca, ponieważ czytamy, że przed swoim przyjściem na ziemię, Syn był równy Ojcu (Filipian 2:5-8), a sam Ojciec nazywa Pana Jezusa Bogiem;

O aniołach wprawdzie mówi: Aniołów swych czyni On wichrami, a sługi swoje płomieniami ognia; Lecz do Syna: Tron twój, o Boże, na wieki wieków, Berłem sprawiedliwym berło Królestwa twego. Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość: Dlatego namaścił cię, o Boże, Bóg twój olejkiem wesela jak żadnego z towarzyszy twoich.
Oraz: Tyś, Panie, na początku ugruntował ziemię, i niebiosa są dziełem rąk twoich;
One przeminą, ale Ty zostajesz; I wszystkie jako szata zestarzeją się,
I jako płaszcz je zwiniesz, jako odzienie, i przemienione zostaną; ale tyś zawsze ten sam i nie skończą się lata twoje.

List do Hebrajczyków 1:7-12

Warto pamiętać, że to Bóg Ojciec oddał wszystko w ręce Syna Bożego, który teraz ma władzę na niebie i ziemi i że to ONI dwaj tutaj działają, a nie trzecia osoba. Bóg Ojciec raduje się z uwielbienia Pana Jezusa, bo w nim otrzymuje swoją chwałę.

A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi.

Ewangelia Mateusza 28:18

WOLA SYNA ZGODNA Z WOLĄ OJCA

Świadkowie Jehowy i inni unitarianie atakują uczniów Pana głoszących Bożą rodzinę JHWH, twierdząc, że Chrystus wskazywał, że wola Ojca powinna być spełniana zgodnie z naukami Pana Jezusa (Ewangelia Mateusza 7:21). 

Unitarianie często popełniają błąd koncentrując się jedynie na frazie imienia Bożego, zapominając, że w semickiej tradycji imię (JHWH) odnosiło się do osoby i jej charakteru, a nie tylko do samej nazwy.

Oczywiście, zgadzamy się z tym, że mamy pełnić wolę Boga Ojca, ale unitarianie zapominają, że Syn Boży i Bóg Ojciec są jednością we wszystkim. 

Pan Jezus na ziemi będąc człowiekiem, modląc się w ogrodzie Getsemane, pokazał, że wola Ojca ma się spełniać, a jako Chrystus się z nią w pełni zgadza. 

Ojciec mój, który mi je dał, jest większy nad wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki Ojca.
Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

Ewangelia Jana 10:29-30

WOLA NAJWYŻSZEGO

Zatem zgadzamy się, że wola Chrystusa jest taka jak wola Boga Ojca. Pan Jezus, będąc na ziemi jako człowiek, nie szukał uwielbienia dla siebie jako człowieka, ale dążył do oddawania pełni czci Ojcu. Jednocześnie nauczał, że Ojciec chce, aby oddawać tę samą cześć Synowi, co Ojcu.

Aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, ten nie czci Ojca, który go posłał.


Ewangelia Jana 5:23

CHWAŁA BOGU!

W związku z tym, trzymajmy się nauk Boga Ojca i Pana Jezusa, wywyższając Syna Bożego, aby Bóg otrzymał należną Mu chwałę. Bądźmy wiernymi wykonawcami Jego Słowa i pełnijmy Jego wolę.

Kto się za daleko zapędza i nie trzyma się nauki Chrystusowej, nie ma Boga. Kto trwa w niej, ten ma i Ojca, i Syna.


2 list Jana 1:9

Nie polegajmy na ludziach, ale na Bożej rodzinie i sprawdzajmy wszystko sami w Słowie Bożym, aby być pewnymi prawdy Boga Najwyższego.

Bezwstyd króluje na ulicach

Jarek

Bezwstyd króluje na ulicach: Czy upał staje się pretekstem do nieodpowiednich zachowań?

Wraz z nadejściem czerwca, na ulicach Polski króluje upał, który skłania nas do zrzucenia grubych kurtek, szalików i ciepłych czapek. Większość z nas cieszy się z ciepłej aury za oknem, podziękowaniem za każdą pogodę, nawet gdyby padało przez 365 dni w roku. Niestety, piękna pogoda niekiedy skutkuje występowaniem zachowań pełnych bezwstydu i grzechu, które nie powinny mieć miejsca na co dzień na naszych ulicach miast.

Bezwstydne i niestosowne zachowania wydają się być efektem owych gorących dni. Czy upał staje się pretekstem do naruszenia granic? Wiele osób wykorzystuje tę aurę, aby wykazywać się niewłaściwym postępowaniem. Czy jest to odpowiednie?

BEZWSTYD KRÓLUJE W NA ULICACH

Bezwstydne zachowania nie są jedynie domeną kobiet, ponieważ także mężczyźni czasami próbują wyeksponować swoje ciało na zatłoczonych skwerach czy deptakach. Naszym celem jest jednak ukazanie, jak bardzo ludzie pogubili się w wartościach, które codziennie manifestują w swoim postępowaniu, akceptując bezwstyd jako normę zachowania.

Podczas naszej ostatniej podróży do Puław, gdzie odwiedziliśmy brata w wierze. Na drodze za Tomaszowem Mazowieckim w leśnych rozdrożach dostrzegliśmy prostytutkę, która "łapała okazję". Jest to smutny widok powracająćy na szosy po okresie pandemii. Kobieta, zarabiająca w sposób bezwstydny, była ubrana znacznie bardziej skromnie niż większość kobiet poruszających się po ulicach w biały dzień, które nie prowadzą takiego grzesznego bezwstydnego stylu życia jak te pogubione nierządnice.

Kobiety, wprowadzając bezwstyd, przesuwają granicę grzechu i kuszenia mężczyzn. Jednak Pan daje chrześcijanom siłę, aby się temu nie ulegać. Niemniej jednak, nie oznacza to, że kobiety powinny ubierać się na ulicy tak jak w sypialni dla swoich mężów. Jeżeli w bezwstydny sposób próbują przyciągnąć mężczyzn, to jaką przyszłość będzie miało takie małżeństwo?

Biada światu z powodu zgorszeń! Wprawdzie zgorszenia muszą przyjść, lecz biada człowiekowi, przez którego zgorszenie przychodzi.
Jeżeli więc ręka twoja albo noga twoja cię gorszy, utnij ją i odrzuć od siebie; lepiej jest dla ciebie wejść do żywota kalekim lub chromym, niż mając obydwie ręce lub obydwie nogi być wrzuconym do ognia wiecznego.
Ewangelia Mateusza 18:7-8

BEZWSTYD WŚRÓD CHRZEŚCIJANEK

W minionym lecie, pewna kobieta, która deklarowała się jako uczeń Chrystusa, została upomniana przez naszego brata w wierze ze społeczności za swoje nieodpowiednie zachowanie. Chodziła ona w krótkich wyzywających szortach, aby uwydatniać swoje walory, przy tym odsłaniając brzuch. Twierdziła, że to mężczyźni powinni opanować swoje spojrzenie, a nie ona swoje ubranie. Oczywiście, mężczyźni powinni być wstrzemięźliwi dzięki łasce Chrystusa i w momencie słabości unikać pokusy i szukać siły w Bogu, ale nie każdy od razu potrafi sobie z tym radzić.

"Wszystko badajcie, a trzymajcie się tego, co dobre.
Od wszelkiego pozoru zła powstrzymujcie się.
A sam Bóg pokoju niech was w pełni uświęci, a cały wasz duch, dusza i ciało niech będą zachowane bez zarzutu na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Wierny jest ten, który was powołuje; on też tego dokona."
1 Tesaloniczan 5:21-24

Drogie kobiety, nie czyńcie zła innym, ale miłujcie bliźnich swoich jak siebie same. Jeśli nie chciałybyście, aby ktoś wpędził was w grzech, to same nie róbcie tego samego. Niektórzy mogą sobie poradzić, ale dla słabych w wierze, świeżo nawróconych, walka ta może być ogromnym wyzwaniem.

Grzesząc tak przeciwko braciom i raniąc ich słabe sumienie, grzeszycie przeciwko Chrystusowi.
1 list Koryntian 8:12  

Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Myślcie o tym, co w górze, nie o tym, co na ziemi.Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Lecz gdy się Chrystus, nasze życie, ukaże, wtedy i wy razem z nim ukażecie się w chwale. Umartwiajcie więc wasze członki, które są na ziemi: nierząd, nieczystość, namiętność, złe żądze i chciwość, która jest bałwochwalstwem; Z powodu których przychodzi gniew Boży na synów nieposłuszeństwa.
List do Kolosan 3:1‭-6

Jeżeli ktoś kobieta chce być uczniem Pana Jezusa, nie powinna myśleć o pokazywaniu ciała czyniąc bezwstyd i grzech, lecz czynić miłość wobec innych ludzi. Jeżeli wpędzamy kogoś w grzech, więc nie czynimy dobra... 

"Kto więc umie dobrze czynić, a nie czyni, dopuszcza się grzechu."
List Jakuba 4:17

To samo tyczy się mężczyzn, którzy nie powinni paradować z gołymi torsami, bo wiele kobiet nie ma z tym problemu, lecz również są takie, które cudzołożą w taki sposób. 

"Wszystko wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne; wszystko wolno, ale nie wszystko buduje. Niech nikt nie szuka własnej korzyści, lecz korzyści bliźniego."
1 List do Koryntian 10:23-24

Bezwstydne zachowania mogą przyczynić się do upadku społeczności i wzrostu negatywnych postaw. Wprowadzanie bezwstydnych praktyk przesuwa granicę grzechu i kuszenia, co może prowadzić do odpadnięcia wielu braci i sióstr z wiary.

Młody wiek ziemi #1 - video

Jarek
Młody wiek ziemi #1 - video


MŁODY WIEK ZIEMI – KREACJONIZM MŁODEJ ZIEMI

Dzisiaj zabieramy was w fascynującą podróż w głąb historii naszej osi czasu wszechświata i do dowodów o młodym wieku naszej planety.

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, jak młoda jest Ziemia?

Przygotujcie się na odkrywanie tajemnic, które przykuwają uwagę naukowców i pasjonatów od wieków.

Nasza przygoda zaczyna się od fascynującej koncepcji młodego wieku Ziemi. Czy wierzycie, że nasza planeta istnieje tylko przez ograniczony okres czasu?

Wielu badaczy i naukowców uważa, że Ziemia ma jedynie około 6 tysięcy lat, co stanowi zaledwie mgnienie oka w skali kosmosu. 

Ewolucja jest kłamstwem serwowanym przez diabła, która ma atakować naszego Pana i Zbawcę Jezusa Chrystusa w każdym aspekcie, a który wraz z Bogiem Ojcem jest Stwórcą naszej ziemi. 


Duchowa dyscyplina część 2 - spowiedź

Jarek

DYSCYPLINA DUCHOWA – SPOWIEDŹ

Spowiedź jako jeden z elementów duchowej dyscypliny: Znaczenie i praktyka

Spowiedź stanowi nieodłączny element naszego duchowego życia, pozwalający nam utrzymać wierność wobec Boga. W świecie pełnym ciemności, przy naszych grzesznych upadkach, spowiedź staje się kluczowym sposobem na wyznanie naszych niedoskonałości i otwierania swojego serca przed Panem Jezusem i Bogiem Ojcem.
 
Spowiedź to nie tylko słowa kierowane do Boga, ale również chęć przemiany naszego postępowania, żal za popełnione złe czyny oraz wiara w przebaczenie oferowane nam przez Boga Ojca, dzięki przelaniu nieskalanej krwi Jezusa Chrystusa, który jako człowiek umarł na ziemi za nasze grzechy, pokonując śmierć i powracając do chwały Wszechmogącego.
 
W tym artykule przyjrzymy się znaczeniu spowiedzi w naszym duchowym życiu oraz jak powinniśmy ją wdrążać do naszego życia. Dowiedz się, dlaczego spowiedź jest kluczowym elementem naszej relacji z Bogiem.

[SPRAWDŹ TEŻ: GRZECH ZABIJA – CHRYSUS RATUJE]
[SPRAWDŹ TEŻ: 7 KROKÓW DO ZMIANY SWOJEGO ŻYCIA]
[SPRAWDŹ TEŻ: PAN JEZUS BOGIEM WSZECHMOGĄCYM]

PIERWSZE KROKI UCZNIOSTWA – SPOWIEDŹ

Spowiedź - duchowa dyscyplina
Spowiedź jest pierwszym zauważalnym krokiem na drodze odwrócenia się od grzechu i rozpoczęcia drogi wierności i uświęcenia. W momencie spowiedzi przyznajemy się do naszej grzesznej natury i wyznajemy naszą winę wobec Boga, porzucając pychę życia. W akcie spowiedzi przyznajemy, że jesteśmy grzesznikami i przyjmujemy ofiarę Chrystusa, który wziął na krzyż naszą karę i dał nam możliwość otrzymania zbawienia.
 
Warto zauważyć, że spowiedź polega na wyznaniu naszych przewinień, czyli grzechów. Grzech jest drogą prowadzącą do potępienia i wiecznej śmierci, którą otrzymamy przez płomień w gehennie. Jednak dzięki spowiedzi i przyjęciu przebaczenia od Boga, możemy uniknąć tej straszliwej konsekwencji i możemy dostąpić życia wiecznego z Barankiem Bożym i Bogiem Ojcem.

[SPRAWDŹ TEŻ: ZBAWIENIE – MIŁOSIERDZIE BOŻE]
[SPRAWDŹ TEŻ: PIEKŁO – DRUGA ŚMIERĆ]
[SPRAWDŹ TEŻ: ANIHILACJA WSZYSTKICH WROGÓW]

Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć…

List do Rzymian 6:23

Przyznanie się do grzechu w spowiedzi jest wyrazem naszej pokory. To moment, w którym zdajemy sobie sprawę, że nasze działania nie zawsze są zgodne z Bożymi prawami i że potrzebujemy zbawiciela i Jego ratunku. Spowiedź jest okazją do skruchy i rozpoczęcia wydawania owoców godnych pokuty.

[SPRAWDŹ TEŻ: ŚWIADECTWO: RATUNEK Z NERWICY I NARKOTYKÓW]
[SPRAWDŹ TEŻ: ŚWIADECTWO: DEPRESJA CICHY ZABÓJCA]

Wydawajcie więc owoc godny upamiętania

Ewangelia Mateusza 3:8

PRAWDZIWA SPOWIEDŹ W ŻYCIU UCZNIA CHRYSTUSA

Spowiedź - duchowa dyscyplina

Prawdziwa spowiedź, o której tutaj mowa, to nie fałszywa spowiedź z instytucji katolickiej, znanej jako wyznawanie przewinień człowiekowi w tzw. konfesjonale. Tego rodzaju praktyki, wywodzące się z średniowiecza, miały na celu kontrolę informacji wśród ludu. Katolicka spowiedź stała się narzędziem kontroli i manipulacji naiwnej ludności. Ludzie nieświadomi fałszywej spowiedzi, dali się zwieść i zostali odwiedzeni od zbawienia, jakie możemy odnaleźć w instrukcji życia jakim jest Biblia.

Warto zauważyć, że katolicka praktyka spowiedzi wprowadza dodatkowych pośredników między człowiekiem a Bogiem, co jest sprzeczne z Biblią. W Piśmie Świętym możemy przeczytać, że istnieje tylko jeden pośrednik:

[SPRAWDŹ TEŻ: TEGO NIE MA W BIBLII CZ.1 – RÓŻANIEC]
[SPRAWDŹ TEŻ: KATOLICYZM: DROGA DO ZBAWIENIA CZY ZATRACENIA? – POGAŃSKI KULT MATKI]
[SPRAWDŹ TEŻ: BIBLIA OBALA “PAPIESTWO”]

Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus

1 List do Tymoteusza 2:5

To jasno ukazuje, że jedynym prawdziwym pośrednikiem między nami, ludźmi, a Bogiem jest Jezus Chrystus. Syn Boży stał się na ponad 30 lat człowiekiem i wyparł się swojej Boskości, ale przeżył to życie bezgrzesznie i teraz gdy powrócił do swojej chwały Wszechmogącego, prowadzi nas jak pasterz swoje owce.

Spowiedź, o której mówimy tutaj, opiera się na bezpośredniej relacji każdego człowieka z Bogiem Ojcem poprzez Jego Syna, Jezusa Chrystusa. W tym kontekście spowiedź staje się wyznaniem grzechów przed samym Bogiem, z wiarą w Jego miłosierdzie i przebaczenie.

Jako chrześcijanie powinniśmy czerpać wzorce spowiedzi z Biblii, która została nam dana przez Boga, jako instrukcje życia. W całym Piśmie Świętym, Bóg objawia nam wzory spowiedzi poprzez postacie takie jak Król Dawid.

SPOWIEDŹ I PRZYZNANIE SIĘ DO WINY

Król Dawid, mężczyzna według serca Bożego, był świadomy swojej grzesznej natury i gotowy przyznać się do swoich błędów. Głęboko poruszony swoimi przewinieniami, zanotował swoje wyznanie w Psalmie 51. To piękne modlitewne wyznanie Dawida jest wzorem pokory i szczerego przyznania się do grzechu przed Bogiem.

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy,
Gdy wdał się z Batszebą i przyszedł do niego prorok Natan.
Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski swojej, Według wielkiej litości swojej zgładź występki moje! Obmyj mnie zupełnie z winy mojej I oczyść mnie z grzechu mego!
Ja bowiem znam występki swoje I grzech mój zawsze jest przede mną.
Przeciwko tobie samemu zgrzeszyłem I uczyniłem to, co złe w oczach twoich, Abyś okazał się sprawiedliwy w wyroku swoim, Czysty w sądzie swoim.
Oto urodziłem się w przewinieniu I w grzechu poczęła mnie matka moja.
Oto miłujesz prawdę chowaną na dnie duszy I objawiasz mi mądrość ukrytą.
Pokrop mnie hizopem, a będę oczyszczony; Obmyj mnie, a ponad śnieg bielszy się stanę.
Daj, bym usłyszał radość i wesele, Niech się rozradują kości, które skruszyłeś!
Zakryj oblicze swoje przed grzechami moimi I zgładź wszystkie winy moje.
Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, A ducha prawego odnów we mnie!
Nie odrzucaj mnie od oblicza swego I nie odbieraj mi swego Ducha świętego!
Przywróć mi radość z wybawienia twego I wesprzyj mnie duchem ochoczym!
Przestępców będę nauczał dróg twoich, I grzesznicy nawrócą się do ciebie.
Wybaw mnie od winy za krwi przelanie, Boże, Boże zbawienia mego, A język mój z radością wysławiać będzie sprawiedliwość twoją!
Panie! Otwórz wargi moje, A usta moje głosić będą chwałę twoją!
Albowiem ofiar nie żądasz, A całopalenia, choćbym ci je dał, nie zechcesz przyjąć.
Ofiarą Bogu miłą jest duch skruszony, Sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, Boże.
Zechciej w łasce swej dobrze czynić Syjonowi, Odbuduj mury Jeruzalemu!
Wtedy przyjmiesz prawe ofiary, Ofiary ogniowe i całopalenia, Wtedy ofiarują cielce na ołtarzu twoim.

Psalm 51:1-21

Podobnie jak Dawid, powinniśmy być świadomi naszych grzechów i z pokorą przyznawać się do nich przed Bogiem. Modlitwa spowiedzi staje się drogą, przez którą wyrażamy nasz żal za grzechy i prosimy o Boże przebaczenie.

Jako ludzie często borykamy się z trudnościami w przyznawaniu się do swojej winy. Często unikamy spojrzenia prawdzie w oczy i próbujemy oszukiwać samych siebie. Jednak, gdy nasze sumienie jest poruszone, a my milczymy i nie przyznajemy się do win przed Wszechwiedzącym, sami poddajemy się duchowemu cierpieniu.

[SPRAWDŹ TEŻ: BEZ PRZEBACZENIA NIE MA ZBAWIENIA]
[SPRAWDŹ TEŻ: JESTEŚ TYM CO…]

Dawidowy. Pieśń pouczająca. Błogosławiony ten, któremu odpuszczono występek, Którego grzech został zakryty! Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczytuje winy, A w duchu jego nie ma obłudy! Gdy milczałem, schły kości moje Od błagalnego wołania przez cały dzień.
Bo we dnie i w nocy ciążyła na mnie ręka twoja, Siła moja zanikła jak podczas upałów letnich. Sela. Grzech mój wyznałem tobie I winy mojej nie ukryłem. Rzekłem: Wyznam występki moje Panu; Wtedy Ty odpuściłeś winę grzechu mego. Sela.
Niech modli się do ciebie każdy pobożny w czasie niedoli, Gdy wyleją wielkie wody, do niego nie dotrą. Ty jesteś ochroną moją, strzeżesz mnie od ucisku, Otaczasz mnie radością wybawienia. Sela. Pouczę ciebie i wskażę ci drogę, którą masz iść; Będę ci służył radą, a oko moje spocznie na tobie. Nie bądźcie nierozumni jak koń i jak muł, Które wędzidłem i uzdą trzeba wstrzymywać, aby się nie zbliżały.
Bezbożny ma mnóstwo cierpień, Kto zaś ufa Panu, tego łaska otacza.
Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi! Śpiewajcie radośnie wszyscy prawego serca!

Psalm 32:1-11

Ważne jest, abyśmy pamiętali, że pokorne serce jest kluczem do przyznania się do win i otrzymania przebaczenia od Pana. Pokora sprawia, że stajemy się świadomi naszych ograniczeń w tym ciele, a jednocześnie zdajemy sobie sprawę z wielkości miłosierdzia Bożego dzięki Jego wybaczeniu. 

Bez względu na nasze grzechy i błędy, Bóg jest gotów nas przyjąć i przebaczyć.

Bliski jest Pan tym, których serce jest złamane, A wybawia utrapionych na duchu.
 Psalm 34:19

BÓG WYBACZA W SPOWIEDZI

Jako ludzie, doświadczyliśmy wielokrotnie braku przebaczenia ze strony innych osób. Nawet my sami przed nowo narodzeniem, mieliśmy trudności z wybaczaniem, raczej w sercu mieliśmy zadrę i chęć zemsty. Jednak jako nowo narodzone dzieci Boże, otrzymaliśmy w naszym sercu dar przebaczenia dzięki działaniu Pana Jezusa.

Samodzielnie nie jesteśmy w stanie mieć takiego nastawienia serca i umysłu gotowego do wybaczania. To dzięki żywemu zamieszkiwaniu Boga Ojca i Syna Bożego w nas, zostaje nasza stara natura pokonana przez Boga i to właśnie ON zmienia nasze nastawienie. Poprzez swoją miłość, Bóg zmienia nasze serce z kamiennego na mięsiste. W Piśmie Świętym obiecał nam, że jeśli otworzymy swoje serce to On nas nie odrzuci, a wręcz przeciwnie, wybaczy!

[SPRAWDŹ TEŻ: NIEOMYLNE SŁOWO BOŻE]
[SPRAWDŹ TEŻ: DLACZEGO WARTO WIERZYĆ BLIBLII? CZ.2 – ‘ARCHEOLOGIA”]

Jeśli mówimy, że grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy, i prawdy w nas nie ma.
Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.
Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, kłamcę z niego robimy i nie ma w nas Słowa jego.

1 List Jana 1:8-10

Ta obietnica jest pewna, ponieważ Bóg nie jest kłamcą. Dlatego nie powinniśmy zatwardzać serca, ale z ufnością wyznawać Mu wszystko. Dzięki Jego łasce, miłosierdziu i wielkiej ofierze na krzyżu, otrzymujemy przebaczenie.

Jednak samo wyznanie grzechu nie jest jedynym wymogiem. Musimy także przyjąć Boże przebaczenie z wiarą i skruchą. To oznacza, że musimy zmienić nasze postępowanie i dążyć do odrzucenia grzechu, dążąc do świętości. Przebaczenie Boga jest darowane nam, abyśmy mogli rozpocząć nowe życie w jedności z Bogiem Ojcem i Panem Jezusem Chrystusem.

[SPRAWDŹ TEŻ: JHWH – IMIĘ BOŻEJ RODZINY – BOGA OJCA I SYNA BOŻEGO]
[SPRAWDŹ TEŻ: BOŻA RODZINA – RELACJA MIĘDZY OJCEM A SYNEM]

CO TO ZA BÓG?

Jezus został poniżony, zelżony, oszukany, zdradzony i zabity, mimo że nie zgrzeszył ani razu. On nie szukał swojego własnego dobra, ale naszego dobra – naszego zbawienia i życia wiecznego. Jego nieskończona ofiara na krzyżu jest źródłem przebaczenia dla nas wszystkich. Poprzez Jego cierpienie i śmierć, Jezus otworzył drogę do pojednania z Bogiem, dając nam możliwość otrzymania przebaczenia za nasze grzechy.

W kontekście spowiedzi, przyznawanie się do naszych win przed Bogiem jest wyrazem naszej pokory i wiary w moc Jego miłosierdzia. Jezus jest naszym Najwyższym Kapłanem, który przyjmuje nasze wyznania i ofiaruje nam przebaczenie i wstawia się za nami u Ojca. To przez Jego ofiarę jesteśmy uwolnieni od ciężaru winy i gniewnego, lecz sprawiedliwego sądu Bożego.

Albowiem Chrystus nie wszedł do świątyni zbudowanej rękami, która jest odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby się wstawiać teraz za nami przed obliczem Boga;
I nie dlatego, żeby wielekroć ofiarować samego siebie, podobnie jak arcykapłan wchodzi do świątyni co roku z cudzą krwią,
Gdyż w takim razie musiałby cierpieć wiele razy od początku świata; ale obecnie objawił się On jeden raz u schyłku wieków dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie.

List do Hebrajczyków 9:24-26

Reasumując, świat może się pytać “co to za Bóg”, a my odpowiemy, że to Stwórca, którego kochamy całym sercem, duszą i umysłem, bo On nas stworzył, odkupił, i wybaczył nam, chodź na nic z tego wszystkiego nie zasługujemy. Dlatego nie zwlekaj i wyznaj Mu swoje grzechy podczas spowiedzi sam na sam w swoim pokoju. A jeśli narodziłeś się na nowo, nie zatwardzaj serca i nie unoś się pychą, lecz bądź pokornego serca i przyznawaj się do win i wyznawaj to w czym upadłeś.

[SPRAWDŹ TEŻ: CZYM JEST PRAWDZIWE POZNANIE BOGA – BLOG – MIECZDUCHA888]

Albowiem Chrystus nie wszedł do świątyni zbudowanej rękami, która jest odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby się wstawiać teraz za nami przed obliczem Boga;
I nie dlatego, żeby wielekroć ofiarować samego siebie, podobnie jak arcykapłan wchodzi do świątyni co roku z cudzą krwią,
Gdyż w takim razie musiałby cierpieć wiele razy od początku świata; ale obecnie objawił się On jeden raz u schyłku wieków dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie.

Księga Jonasza 4:2
Wtedy Pan przeszedł obok niego, a on zawołał: Panie, Panie, Boże miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność

Księga Wyjścia 34:6

[SPRAWDŹ TEŻ: DYSCYPLINA DUCHOWA CZ.1 – UŚWIĘCENIE]

Duchowa dyscyplina część 2 - spowiedź

Jarek

DYSCYPLINA DUCHOWA – SPOWIEDŹ
DYSCYPLINA DUCHOWA – SPOWIEDŹ

Spowiedź jako jeden z elementów duchowej dyscypliny: Znaczenie i praktyka

Spowiedź stanowi nieodłączny element naszego duchowego życia, pozwalający nam utrzymać wierność wobec Boga. W świecie pełnym ciemności, przy naszych grzesznych upadkach, spowiedź staje się kluczowym sposobem na wyznanie naszych niedoskonałości i otwierania swojego serca przed Panem Jezusem i Bogiem Ojcem.
 
Spowiedź to nie tylko słowa kierowane do Boga, ale również chęć przemiany naszego postępowania, żal za popełnione złe czyny oraz wiara w przebaczenie oferowane nam przez Boga Ojca, dzięki przelaniu nieskalanej krwi Jezusa Chrystusa, który jako człowiek umarł na ziemi za nasze grzechy, pokonując śmierć i powracając do chwały Wszechmogącego.
 
W tym artykule przyjrzymy się znaczeniu spowiedzi w naszym duchowym życiu oraz jak powinniśmy ją wdrążać do naszego życia. Dowiedz się, dlaczego spowiedź jest kluczowym elementem naszej relacji z Bogiem.

[SPRAWDŹ TEŻ: GRZECH ZABIJA – CHRYSUS RATUJE]
[SPRAWDŹ TEŻ: 7 KROKÓW DO ZMIANY SWOJEGO ŻYCIA]
[SPRAWDŹ TEŻ: PAN JEZUS BOGIEM WSZECHMOGĄCYM]

PIERWSZE KROKI UCZNIOSTWA – SPOWIEDŹ

Spowiedź - duchowa dyscyplina
Spowiedź jest pierwszym zauważalnym krokiem na drodze odwrócenia się od grzechu i rozpoczęcia drogi wierności i uświęcenia. W momencie spowiedzi przyznajemy się do naszej grzesznej natury i wyznajemy naszą winę wobec Boga, porzucając pychę życia. W akcie spowiedzi przyznajemy, że jesteśmy grzesznikami i przyjmujemy ofiarę Chrystusa, który wziął na krzyż naszą karę i dał nam możliwość otrzymania zbawienia.
 
Warto zauważyć, że spowiedź polega na wyznaniu naszych przewinień, czyli grzechów. Grzech jest drogą prowadzącą do potępienia i wiecznej śmierci, którą otrzymamy przez płomień w gehennie. Jednak dzięki spowiedzi i przyjęciu przebaczenia od Boga, możemy uniknąć tej straszliwej konsekwencji i możemy dostąpić życia wiecznego z Barankiem Bożym i Bogiem Ojcem.

[SPRAWDŹ TEŻ: ZBAWIENIE – MIŁOSIERDZIE BOŻE]
[SPRAWDŹ TEŻ: PIEKŁO – DRUGA ŚMIERĆ]
[SPRAWDŹ TEŻ: ANIHILACJA WSZYSTKICH WROGÓW]


"Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć…"
List do Rzymian 6:23

Przyznanie się do grzechu w spowiedzi jest wyrazem naszej pokory. To moment, w którym zdajemy sobie sprawę, że nasze działania nie zawsze są zgodne z Bożymi prawami i że potrzebujemy zbawiciela i Jego ratunku. Spowiedź jest okazją do skruchy i rozpoczęcia wydawania owoców godnych pokuty.

[SPRAWDŹ TEŻ: ŚWIADECTWO: RATUNEK Z NERWICY I NARKOTYKÓW]
[SPRAWDŹ TEŻ: ŚWIADECTWO: DEPRESJA CICHY ZABÓJCA]

"Wydawajcie więc owoc godny upamiętania"

Ewangelia Mateusza 3:8

PRAWDZIWA SPOWIEDŹ W ŻYCIU UCZNIA CHRYSTUSA

Spowiedź - duchowa dyscyplina

Prawdziwa spowiedź, o której tutaj mowa, to nie fałszywa spowiedź z instytucji katolickiej, znanej jako wyznawanie przewinień człowiekowi w tzw. konfesjonale. Tego rodzaju praktyki, wywodzące się z średniowiecza, miały na celu kontrolę informacji wśród ludu. Katolicka spowiedź stała się narzędziem kontroli i manipulacji naiwnej ludności. Ludzie nieświadomi fałszywej spowiedzi, dali się zwieść i zostali odwiedzeni od zbawienia, jakie możemy odnaleźć w instrukcji życia jakim jest Biblia.

Warto zauważyć, że katolicka praktyka spowiedzi wprowadza dodatkowych pośredników między człowiekiem a Bogiem, co jest sprzeczne z Biblią. W Piśmie Świętym możemy przeczytać, że istnieje tylko jeden pośrednik:

[SPRAWDŹ TEŻ: TEGO NIE MA W BIBLII CZ.1 – RÓŻANIEC]
[SPRAWDŹ TEŻ: KATOLICYZM: DROGA DO ZBAWIENIA CZY ZATRACENIA? – POGAŃSKI KULT MATKI]
[SPRAWDŹ TEŻ: BIBLIA OBALA “PAPIESTWO”]


"Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus"
1 List do Tymoteusza 2:5


To jasno ukazuje, że jedynym prawdziwym pośrednikiem między nami, ludźmi, a Bogiem jest Jezus Chrystus. Syn Boży stał się na ponad 30 lat człowiekiem i wyparł się swojej Boskości, ale przeżył to życie bezgrzesznie i teraz gdy powrócił do swojej chwały Wszechmogącego, prowadzi nas jak pasterz swoje owce.

Spowiedź, o której mówimy tutaj, opiera się na bezpośredniej relacji każdego człowieka z Bogiem Ojcem poprzez Jego Syna, Jezusa Chrystusa. W tym kontekście spowiedź staje się wyznaniem grzechów przed samym Bogiem, z wiarą w Jego miłosierdzie i przebaczenie.

Jako chrześcijanie powinniśmy czerpać wzorce spowiedzi z Biblii, która została nam dana przez Boga, jako instrukcje życia. W całym Piśmie Świętym, Bóg objawia nam wzory spowiedzi poprzez postacie takie jak Król Dawid.

SPOWIEDŹ I PRZYZNANIE SIĘ DO WINY

Król Dawid, mężczyzna według serca Bożego, był świadomy swojej grzesznej natury i gotowy przyznać się do swoich błędów. Głęboko poruszony swoimi przewinieniami, zanotował swoje wyznanie w Psalmie 51. To piękne modlitewne wyznanie Dawida jest wzorem pokory i szczerego przyznania się do grzechu przed Bogiem.

"Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy,
Gdy wdał się z Batszebą i przyszedł do niego prorok Natan.
Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski swojej, Według wielkiej litości swojej zgładź występki moje! Obmyj mnie zupełnie z winy mojej I oczyść mnie z grzechu mego! Ja bowiem znam występki swoje I grzech mój zawsze jest przede mną.
Przeciwko tobie samemu zgrzeszyłem I uczyniłem to, co złe w oczach twoich, Abyś okazał się sprawiedliwy w wyroku swoim, Czysty w sądzie swoim.
Oto urodziłem się w przewinieniu I w grzechu poczęła mnie matka moja.
Oto miłujesz prawdę chowaną na dnie duszy I objawiasz mi mądrość ukrytą.
Pokrop mnie hizopem, a będę oczyszczony; Obmyj mnie, a ponad śnieg bielszy się stanę. Daj, bym usłyszał radość i wesele, Niech się rozradują kości, które skruszyłeś!
Zakryj oblicze swoje przed grzechami moimi I zgładź wszystkie winy moje.
Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, A ducha prawego odnów we mnie!
Nie odrzucaj mnie od oblicza swego I nie odbieraj mi swego Ducha świętego!
Przywróć mi radość z wybawienia twego I wesprzyj mnie duchem ochoczym!
Przestępców będę nauczał dróg twoich, I grzesznicy nawrócą się do ciebie.
Wybaw mnie od winy za krwi przelanie, Boże, Boże zbawienia mego, A język mój z radością wysławiać będzie sprawiedliwość twoją!
Panie! Otwórz wargi moje, A usta moje głosić będą chwałę twoją!
Albowiem ofiar nie żądasz, A całopalenia, choćbym ci je dał, nie zechcesz przyjąć.
Ofiarą Bogu miłą jest duch skruszony, Sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, Boże. Zechciej w łasce swej dobrze czynić Syjonowi, Odbuduj mury Jeruzalemu! Wtedy przyjmiesz prawe ofiary, Ofiary ogniowe i całopalenia, Wtedy ofiarują cielce na ołtarzu twoim."
Psalm 51:1-21

Podobnie jak Dawid, powinniśmy być świadomi naszych grzechów i z pokorą przyznawać się do nich przed Bogiem. Modlitwa spowiedzi staje się drogą, przez którą wyrażamy nasz żal za grzechy i prosimy o Boże przebaczenie.

Jako ludzie często borykamy się z trudnościami w przyznawaniu się do swojej winy. Często unikamy spojrzenia prawdzie w oczy i próbujemy oszukiwać samych siebie. Jednak, gdy nasze sumienie jest poruszone, a my milczymy i nie przyznajemy się do win przed Wszechwiedzącym, sami poddajemy się duchowemu cierpieniu.

[SPRAWDŹ TEŻ: BEZ PRZEBACZENIA NIE MA ZBAWIENIA]
[SPRAWDŹ TEŻ: JESTEŚ TYM CO…]

"Dawidowy. Pieśń pouczająca. Błogosławiony ten, któremu odpuszczono występek, Którego grzech został zakryty! Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczytuje winy, A w duchu jego nie ma obłudy! Gdy milczałem, schły kości moje Od błagalnego wołania przez cały dzień.
Bo we dnie i w nocy ciążyła na mnie ręka twoja, Siła moja zanikła jak podczas upałów letnich. Sela. Grzech mój wyznałem tobie I winy mojej nie ukryłem. Rzekłem: Wyznam występki moje Panu; Wtedy Ty odpuściłeś winę grzechu mego. Sela. Niech modli się do ciebie każdy pobożny w czasie niedoli, Gdy wyleją wielkie wody, do niego nie dotrą. Ty jesteś ochroną moją, strzeżesz mnie od ucisku, Otaczasz mnie radością wybawienia. Sela. Pouczę ciebie i wskażę ci drogę, którą masz iść; Będę ci służył radą, a oko moje spocznie na tobie. Nie bądźcie nierozumni jak koń i jak muł, Które wędzidłem i uzdą trzeba wstrzymywać, aby się nie zbliżały.
Bezbożny ma mnóstwo cierpień, Kto zaś ufa Panu, tego łaska otacza.
Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi! Śpiewajcie radośnie wszyscy prawego serca!"
Psalm 32:1-11

Ważne jest, abyśmy pamiętali, że pokorne serce jest kluczem do przyznania się do win i otrzymania przebaczenia od Pana. Pokora sprawia, że stajemy się świadomi naszych ograniczeń w tym ciele, a jednocześnie zdajemy sobie sprawę z wielkości miłosierdzia Bożego dzięki Jego wybaczeniu. 

Bez względu na nasze grzechy i błędy, Bóg jest gotów nas przyjąć i przebaczyć.

"Bliski jest Pan tym, których serce jest złamane, A wybawia utrapionych na duchu."
Psalm 34:19

BÓG WYBACZA W SPOWIEDZI

Jako ludzie, doświadczyliśmy wielokrotnie braku przebaczenia ze strony innych osób. Nawet my sami przed nowo narodzeniem, mieliśmy trudności z wybaczaniem, raczej w sercu mieliśmy zadrę i chęć zemsty. Jednak jako nowo narodzone dzieci Boże, otrzymaliśmy w naszym sercu dar przebaczenia dzięki działaniu Pana Jezusa.

Samodzielnie nie jesteśmy w stanie mieć takiego nastawienia serca i umysłu gotowego do wybaczania. To dzięki żywemu zamieszkiwaniu Boga Ojca i Syna Bożego w nas, zostaje nasza stara natura pokonana przez Boga i to właśnie ON zmienia nasze nastawienie. Poprzez swoją miłość, Bóg zmienia nasze serce z kamiennego na mięsiste. W Piśmie Świętym obiecał nam, że jeśli otworzymy swoje serce to On nas nie odrzuci, a wręcz przeciwnie, wybaczy!

[SPRAWDŹ TEŻ: NIEOMYLNE SŁOWO BOŻE]
[SPRAWDŹ TEŻ: DLACZEGO WARTO WIERZYĆ BLIBLII? CZ.2 – ‘ARCHEOLOGIA”]

"Jeśli mówimy, że grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy, i prawdy w nas nie ma.
Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.
Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, kłamcę z niego robimy i nie ma w nas Słowa jego."
1 List Jana 1:8-10

Ta obietnica jest pewna, ponieważ Bóg nie jest kłamcą. Dlatego nie powinniśmy zatwardzać serca, ale z ufnością wyznawać Mu wszystko. Dzięki Jego łasce, miłosierdziu i wielkiej ofierze na krzyżu, otrzymujemy przebaczenie.

Jednak samo wyznanie grzechu nie jest jedynym wymogiem. Musimy także przyjąć Boże przebaczenie z wiarą i skruchą. To oznacza, że musimy zmienić nasze postępowanie i dążyć do odrzucenia grzechu, dążąc do świętości. Przebaczenie Boga jest darowane nam, abyśmy mogli rozpocząć nowe życie w jedności z Bogiem Ojcem i Panem Jezusem Chrystusem.

[SPRAWDŹ TEŻ: JHWH – IMIĘ BOŻEJ RODZINY – BOGA OJCA I SYNA BOŻEGO]
[SPRAWDŹ TEŻ: BOŻA RODZINA – RELACJA MIĘDZY OJCEM A SYNEM]

CO TO ZA BÓG?

Jezus został poniżony, zelżony, oszukany, zdradzony i zabity, mimo że nie zgrzeszył ani razu. On nie szukał swojego własnego dobra, ale naszego dobra – naszego zbawienia i życia wiecznego. Jego nieskończona ofiara na krzyżu jest źródłem przebaczenia dla nas wszystkich. Poprzez Jego cierpienie i śmierć, Jezus otworzył drogę do pojednania z Bogiem, dając nam możliwość otrzymania przebaczenia za nasze grzechy.

W kontekście spowiedzi, przyznawanie się do naszych win przed Bogiem jest wyrazem naszej pokory i wiary w moc Jego miłosierdzia. Jezus jest naszym Najwyższym Kapłanem, który przyjmuje nasze wyznania i ofiaruje nam przebaczenie i wstawia się za nami u Ojca. To przez Jego ofiarę jesteśmy uwolnieni od ciężaru winy i gniewnego, lecz sprawiedliwego sądu Bożego.

"Albowiem Chrystus nie wszedł do świątyni zbudowanej rękami, która jest odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby się wstawiać teraz za nami przed obliczem Boga; I nie dlatego, żeby wielekroć ofiarować samego siebie, podobnie jak arcykapłan wchodzi do świątyni co roku z cudzą krwią,
Gdyż w takim razie musiałby cierpieć wiele razy od początku świata; ale obecnie objawił się On jeden raz u schyłku wieków dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie."
List do Hebrajczyków 9:24-26

Reasumując, świat może się pytać “co to za Bóg”, a my odpowiemy, że to Stwórca, którego kochamy całym sercem, duszą i umysłem, bo On nas stworzył, odkupił, i wybaczył nam, chodź na nic z tego wszystkiego nie zasługujemy. Dlatego nie zwlekaj i wyznaj Mu swoje grzechy podczas spowiedzi sam na sam w swoim pokoju. A jeśli narodziłeś się na nowo, nie zatwardzaj serca i nie unoś się pychą, lecz bądź pokornego serca i przyznawaj się do win i wyznawaj to w czym upadłeś.

[SPRAWDŹ TEŻ: CZYM JEST PRAWDZIWE POZNANIE BOGA – BLOG – MIECZDUCHA888]

"Albowiem Chrystus nie wszedł do świątyni zbudowanej rękami, która jest odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby się wstawiać teraz za nami przed obliczem Boga; I nie dlatego, żeby wielekroć ofiarować samego siebie, podobnie jak arcykapłan wchodzi do świątyni co roku z cudzą krwią,
Gdyż w takim razie musiałby cierpieć wiele razy od początku świata; ale obecnie objawił się On jeden raz u schyłku wieków dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie."
Księga Jonasza 4:2

"Wtedy Pan przeszedł obok niego, a on zawołał: Panie, Panie, Boże miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność"
Księga Wyjścia 34:6

[SPRAWDŹ TEŻ: DYSCYPLINA DUCHOWA CZ.1 – UŚWIĘCENIE]

Duchowa dyscyplina część 1 - uświęcenie

Jarek

Duchowa dyscyplina to proces uświęcenia i oddania się prowadzeniu Boga. Jest to nieustanny wysiłek, który każdy z nas powinien podejmować, aby rozwijać swoją duchowość w prowadzeniu Pana. Temat dyscypliny duchowej jest niezwykle ważny, ponieważ wiele osób może nie zdawać sobie sprawy z konieczności poświęcenia czasu i wysiłku nad własnym uświęceniem, aby stawać się coraz bardziej podobni do Chrystusa i być bliżej Boga.

W Biblii czytamy, że proces uświęcenia trwa przez całe życie i ma na celu przynoszenie coraz większej chwały naszemu Stwórcy. Warto zatem zastanowić się nad tym, jak możemy zmienić nasze życie dzięki łasce Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.

[SPRAWDŹ TEŻ: LETNIE CHRZEŚCIJAŃSWO]
[SPRAWDŹ TEŻ: BĄDŹ MĄDRYM BUDOWNICZYM]

UŚWIĘCENIE

Dyscyplina duchowa wymaga regularnych praktyk, takich jak modlitwa, czytanie Biblii i uczestnictwo w spotkaniach społeczności. Warto również pamiętać o coraz większym oddaniu Bogu, co zaprocentuje w rozwoju cnót, takich jak miłość, cierpliwość i pokora, które są ważnymi elementami procesu uświęcenia.

Duchowa dyscyplina nie jest łatwym procesem, ale jest niezwykle ważnym aspektem naszego duchowego życia. Poświęcenie czasu w modlitwie i wyostrzenie duchowego słuchu, pomoże w uświęceniu. Takie praktyki i oddanie przyniosą wiele korzyści, w tym zbliżenie się do Boga i pełniejsze zrozumienie naszej roli w Jego planie.

[SPRAWDŹ TEŻ: JAK SIĘ OBJAWIA OWOC DUCHA?]
[SPRAWDŹ TEŻ: BEZ CIEBIE NIE MAMY NIC]

Kto krzywdzi, niech nadal wyrządza krzywdę, kto plugawy, niech się nadal plugawi, kto sprawiedliwy, niech nadal będzie sprawiedliwy, a kto święty, niech się nadal uświęca.

Objawienie Jana 22:11
 

DUCHOWA DYSCYPLINA W DUCHOWEJ WOJNIE

Duchowa dyscyplina cz.1 uświęcenie

Jako chrześcijanie musimy zdawać sobie sprawę z tego, że przyjęcie Pana Jezusa jako swojego Pana nie jest zabawą czy obietnicą opływania w luksusie materialnym. Jest obietnicą życia wiecznego, życia w miejscu, które będzie luksusem dla ciał i duszy przed obliczem Najwyższego. W doczesności wkraczamy na drogę, która jest wojną przeciwko szatanowi i jego aniołom, którzy chcą nas zwieść i odciągnąć od Boga.
Dlatego tak ważne jest, abyśmy pilnowali dyscypliny duchowej, ponieważ to dzięki niej umożliwiamy po przez wiarę działanie Panu Jezusowi, który rozwija nas w wielu aspektach życia duchowego.

Jednym z najważniejszych aspektów dyscypliny duchowej jest modlitwa, na którą nakładał nacisk sam Chrystus:

[SPRAWDŹ TEŻ: NADCHODZI III WOJNA ŚWIATOWA]
[SPRAWDŹ TEŻ: STEŻ SIĘ OD ZŁEGO]
[SPRAWDŹ TEŻ: PAN JEZUS JEDYNĄ DROGĄ]

Czuwajcie więc, modląc się cały czas, abyście mogli ujść przed tym wszystkim, co nastanie, i stanąć przed Synem Człowieczym.
 Ewangelia Łukasza 21:36

To dzięki niej możemy utrzymywać relację z Bogiem, wyjawić Mu swoje potrzeby i prośby, a także dziękować Mu za wszystko, co On dla nas robi, a co najważniejsze możemy wyznać swoje grzechy przed Jego obliczem, bez żadnych świadków, co jest prawdziwą spowiedzią.

Posłuszeństwo to kolejny ważny element, który pozwala nam na lepsze zrozumienie woli Bożej i jej realizację w naszym życiu.

[SPRAWDŹ TEŻ: BOŻA RODZINA – RELACJA OJCA I SYNA]
[SPRAWDŹ TEŻ: I TYM MOŻESZ ODMIENIĆ SWOJE ŻYCIE]
[SPRAWDŹ TEŻ: GRZECH DAJE ŚMIERĆ – CHRYSTUS OŻYWIA]

BĄDŹCIE JAK BEREICZCY

Uwielbienie i studiowanie Słowa Bożego to kolejne kluczowe elementy dyscypliny duchowej.

Dzięki temu, możemy poznać Boga coraz lepiej i bardziej zbliżyć się do Niego. Ważne jest również, abyśmy byli coraz bardziej dociekliwi, i postępować jak Bereiczycy, którzy badali Pismo Święte i poszukiwali prawdy.

Dyscyplina duchowa jest procesem trudnym, ale niezwykle ważnym w naszym duchowym życiu. Dzięki niej możemy rozwijać się duchowo i zbliżać się do Boga coraz bardziej. Pamiętajmy więc, że każdy z nas powinien dążyć do uświęcenia i poszerzania swojej wiedzy o Bogu, aby przynosić chwałę.

Nie należy zapominać o czasie spędzanym sam na sam z Bogiem, gdy nasze serca są ciche i otwarte na Jego słowo. Wykonywanie posługi, dbanie o relacje z innymi chrześcijanami i wiele innych aspektów, są nam niezmiernie potrzebne w procesie uświęcenia. Dzisiaj chcemy ogólnie nakreślić, czym jest sama dyscyplina duchowa, następnie zająć się poszczególnymi elementami, które Pan Jezus wraz z Bogiem Ojcem chcą w nas doskonalić.

[SPRAWDŹ TEŻ: NIEOMYLNE SŁOWO BOŻE]
[SPRAWDŹ TEŻ: ZDROWA SPOŁECZNOŚĆ – PO MIŁOŚCI JĄ POZNACIE]

W końcu, moi bracia, umacniajcie się w Panu i w potędze jego mocy.
Przywdziejcie pełną zbroję Bożą, abyście mogli się ostać wobec zasadzek diabła.
Nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, ale przeciw zwierzchnościom, przeciw władzom, przeciw rządcom ciemności tego świata, przeciw duchowemu złu na wyżynach niebieskich. Dlatego weźcie pełną zbroję Bożą, abyście mogli przeciwstawić się w dzień zły, a wykonawszy wszystko, ostać się. Stańcie więc, przepasawszy wasze biodra prawdą, przywdziawszy pancerz sprawiedliwości; I obuwszy nogi w gotowość ewangelii pokoju. A przede wszystkim weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste strzały złego. Weźcie też hełm zbawienia i miecz Ducha, którym jest słowo Boże; We wszelkiej modlitwie i prośbie modląc się w każdym czasie w Duchu, czuwając nad tym z całą wytrwałością i z prośbą za wszystkich świętych

List do Efezjan 6:10-18 
 

BĄDŹCIE ŚWIATŁEM PANA

Duchowa dyscyplina cz.1 uświęcenie

Gdy będziemy poddani uświęceniu i rozwojowi po przez dyscyplinę duchową, trwając w łasce Najwyższego, ON przez żywe zamieszkiwanie w nas, da rodzić obfity owoc Ducha. My jako ludzie nie mamy nic dobrego w sobie, nasze zamysły były ciemnością, a wszelkie dobro płynęło z łaski Bożej, nawet, gdy chodziliśmy w starym postępowaniu. 

Bóg po przez dyscyplinę duchową pomaga nam pozostawać w zjednoczeniu z sobą i stać się narzędziami w przekazywaniu miłości Bożej objawionej przez Ewangelię. Dzięki temu jesteśmy w stanie działać skutecznie na rzecz Jego Królestwa i przynosić Mu większą chwałę. Dlatego ważne jest, aby nie tylko dbać o własne uświęcenie, ale również starać się pomagać innym w ich drodze do Boga.

[SPRAWDŹ TEŻ: DROGA DO ZBAWIENIA CZY ZATRACENIA? CZ.1 “GNOSTYCKIE ŻYCIE KATOLICYZMU”]
[SPRAWDŹ TEŻ: ZBAWIENIE – MIŁOSIERDZIE BOŻE]
[SPRAWDŹ TEŻ: 7 KORKÓW BY ZMIENIĆ SWOJE ŻYCIE]

DYSCYPLINA DUCHOWA – NIE PERFEKCJONIZM

Jednakże, nie należy mylić dyscypliny duchowej z perfekcjonizmem. Jesteśmy tylko ludźmi i popełniamy błędy, dlatego jednym z elementów dyscypliny duchowej jest spowiedź. Ważne jest, abyśmy nie poddawali się, ale ciągle dążyli do uświęcenia, z pokorą przyjmując pomoc od Boga i innych chrześcijan.

Kiedy zaczynamy żyć w Duchu, a nie w ciele, otrzymujemy nowy sposób myślenia, nowe serce i wszystko staje się nowe. Zyskujemy również spokój ducha i radość, które nie zależą od sytuacji zewnętrznych, ale wynikają z naszej relacji z Bogiem.

[SPRAWDŹ TEŻ: JAK OPUŚCILIŚMY SEKTĘ]

Wy jesteście światłością świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze.
Nie zapala się świecy i nie stawia jej pod naczyniem, ale na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu.
Tak niech wasza światłość świeci przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie.

Ewangelia Mateusza 5:14-16

Z ŁASKI ZBAWIENI

Wartościowa dyscyplina duchowa jest możliwa dzięki działaniu Boga w naszym życiu, prowadzącym nas do ciągłego uświęcenia i rodzenia owocu Ducha. Trwajmy w tym i koncentrujmy się na celu, jakim jest życie wieczne w obliczu Boga Wszechmogącego. 

Pamiętajmy, że zbawienie to proces, który rozpoczyna się już teraz, gdy narodzimy się na nowo. Bez zbawienia nasze starania nie mają żadnego znaczenia, bo nie z uczynków jesteśmy zbawieni, ale z łaski i do dobrych uczynków jesteśmy powołani. Nie pobłażajmy ciału, bo raz zbawiony nie oznacza, że zawsze będziesz zbawiony zbawiony. Zbawienie można utracić, gdy odwrócimy się od Bożej drogi. Dlatego trzeba cały czas trwać w uświęceniu i zapierać się samego siebie. 

Na początku Judasz również postępował jak każdy inny uczeń. Idąc za Panem, nie planował w sercu zdrady, chodził z uczniami wyganiał demony, uzdrawiał i czynił to, co inni apostołowie. 

[SPRAWDŹ TEŻ: OWOC DUCHA]
[SPRAWDŹ TEŻ: VIDEO – WOLNOŚĆ Z PUŁPAKI SWOICH MYŚLI]

Nie bądźmy Judaszami i trwajmy w łasce zbawienia, czyniąc dobro bliźnim i poddając się pod dyscyplinę duchową w ciągłym uświęceniu. 

W kolejnych częściach zaczniemy nawiązywać do poszczególnych elementów duchowej dyscypliny. 

[SPRAWDŹ TEŻ: DYSCYPLINA DUCHOWA CZ.2 – SPOWIEDŹ]

Duchowa dyscyplina część 1 - uświęcenie

Jarek

Duchowa dyscyplina część 1 - uświęcenie


Duchowa dyscyplina to proces uświęcenia i oddania się prowadzeniu Boga. Jest to nieustanny wysiłek, który każdy z nas powinien podejmować, aby rozwijać swoją duchowość w prowadzeniu Pana. Temat dyscypliny duchowej jest niezwykle ważny, ponieważ wiele osób może nie zdawać sobie sprawy z konieczności poświęcenia czasu i wysiłku nad własnym uświęceniem, aby stawać się coraz bardziej podobni do Chrystusa i być bliżej Boga.

W Biblii czytamy, że proces uświęcenia trwa przez całe życie i ma na celu przynoszenie coraz większej chwały naszemu Stwórcy. Warto zatem zastanowić się nad tym, jak możemy zmienić nasze życie dzięki łasce Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.

[SPRAWDŹ TEŻ: LETNIE CHRZEŚCIJAŃSWO]
[SPRAWDŹ TEŻ: BĄDŹ MĄDRYM BUDOWNICZYM]

UŚWIĘCENIE

Dyscyplina duchowa wymaga regularnych praktyk, takich jak modlitwa, czytanie Biblii i uczestnictwo w spotkaniach społeczności. Warto również pamiętać o coraz większym oddaniu Bogu, co zaprocentuje w rozwoju cnót, takich jak miłość, cierpliwość i pokora, które są ważnymi elementami procesu uświęcenia.

Duchowa dyscyplina nie jest łatwym procesem, ale jest niezwykle ważnym aspektem naszego duchowego życia. Poświęcenie czasu w modlitwie i wyostrzenie duchowego słuchu, pomoże w uświęceniu. Takie praktyki i oddanie przyniosą wiele korzyści, w tym zbliżenie się do Boga i pełniejsze zrozumienie naszej roli w Jego planie.

[SPRAWDŹ TEŻ: JAK SIĘ OBJAWIA OWOC DUCHA?]
[SPRAWDŹ TEŻ: BEZ CIEBIE NIE MAMY NIC]


"Kto krzywdzi, niech nadal wyrządza krzywdę, kto plugawy, niech się nadal plugawi, kto sprawiedliwy, niech nadal będzie sprawiedliwy, a kto święty, niech się nadal uświęca."

Objawienie Jana 22:11

 

DUCHOWA DYSCYPLINA W DUCHOWEJ WOJNIE

Duchowa dyscyplina część 1 - uświęcenie

Jako chrześcijanie musimy zdawać sobie sprawę z tego, że przyjęcie Pana Jezusa jako swojego Pana nie jest zabawą czy obietnicą opływania w luksusie materialnym. Jest obietnicą życia wiecznego, życia w miejscu, które będzie luksusem dla ciał i duszy przed obliczem Najwyższego. W doczesności wkraczamy na drogę, która jest wojną przeciwko szatanowi i jego aniołom, którzy chcą nas zwieść i odciągnąć od Boga.
Dlatego tak ważne jest, abyśmy pilnowali dyscypliny duchowej, ponieważ to dzięki niej umożliwiamy po przez wiarę działanie Panu Jezusowi, który rozwija nas w wielu aspektach życia duchowego.

Jednym z najważniejszych aspektów dyscypliny duchowej jest modlitwa, na którą nakładał nacisk sam Chrystus:

[SPRAWDŹ TEŻ: NADCHODZI III WOJNA ŚWIATOWA]
[SPRAWDŹ TEŻ: STEŻ SIĘ OD ZŁEGO]
[SPRAWDŹ TEŻ: PAN JEZUS JEDYNĄ DROGĄ]

"Czuwajcie więc, modląc się cały czas, abyście mogli ujść przed tym wszystkim, co nastanie, i stanąć przed Synem Człowieczym."
 Ewangelia Łukasza 21:36

To dzięki niej możemy utrzymywać relację z Bogiem, wyjawić Mu swoje potrzeby i prośby, a także dziękować Mu za wszystko, co On dla nas robi, a co najważniejsze możemy wyznać swoje grzechy przed Jego obliczem, bez żadnych świadków, co jest prawdziwą spowiedzią.

Posłuszeństwo to kolejny ważny element, który pozwala nam na lepsze zrozumienie woli Bożej i jej realizację w naszym życiu.

[SPRAWDŹ TEŻ: BOŻA RODZINA – RELACJA OJCA I SYNA]
[SPRAWDŹ TEŻ: I TYM MOŻESZ ODMIENIĆ SWOJE ŻYCIE]
[SPRAWDŹ TEŻ: GRZECH DAJE ŚMIERĆ – CHRYSTUS OŻYWIA]

BĄDŹCIE JAK BEREICZCY

Uwielbienie i studiowanie Słowa Bożego to kolejne kluczowe elementy dyscypliny duchowej.

Dzięki temu, możemy poznać Boga coraz lepiej i bardziej zbliżyć się do Niego. Ważne jest również, abyśmy byli coraz bardziej dociekliwi, i postępować jak Bereiczycy, którzy badali Pismo Święte i poszukiwali prawdy.

Dyscyplina duchowa jest procesem trudnym, ale niezwykle ważnym w naszym duchowym życiu. Dzięki niej możemy rozwijać się duchowo i zbliżać się do Boga coraz bardziej. Pamiętajmy więc, że każdy z nas powinien dążyć do uświęcenia i poszerzania swojej wiedzy o Bogu, aby przynosić chwałę.

Nie należy zapominać o czasie spędzanym sam na sam z Bogiem, gdy nasze serca są ciche i otwarte na Jego słowo. Wykonywanie posługi, dbanie o relacje z innymi chrześcijanami i wiele innych aspektów, są nam niezmiernie potrzebne w procesie uświęcenia. Dzisiaj chcemy ogólnie nakreślić, czym jest sama dyscyplina duchowa, następnie zająć się poszczególnymi elementami, które Pan Jezus wraz z Bogiem Ojcem chcą w nas doskonalić.

[SPRAWDŹ TEŻ: NIEOMYLNE SŁOWO BOŻE]
[SPRAWDŹ TEŻ: ZDROWA SPOŁECZNOŚĆ – PO MIŁOŚCI JĄ POZNACIE]

"W końcu, moi bracia, umacniajcie się w Panu i w potędze jego mocy.
Przywdziejcie pełną zbroję Bożą, abyście mogli się ostać wobec zasadzek diabła.
Nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, ale przeciw zwierzchnościom, przeciw władzom, przeciw rządcom ciemności tego świata, przeciw duchowemu złu na wyżynach niebieskich. Dlatego weźcie pełną zbroję Bożą, abyście mogli przeciwstawić się w dzień zły, a wykonawszy wszystko, ostać się. Stańcie więc, przepasawszy wasze biodra prawdą, przywdziawszy pancerz sprawiedliwości; I obuwszy nogi w gotowość ewangelii pokoju. A przede wszystkim weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste strzały złego. Weźcie też hełm zbawienia i miecz Ducha, którym jest słowo Boże; We wszelkiej modlitwie i prośbie modląc się w każdym czasie w Duchu, czuwając nad tym z całą wytrwałością i z prośbą za wszystkich świętych"
List do Efezjan 6:10-18 

 

BĄDŹCIE ŚWIATŁEM PANA

Duchowa dyscyplina część 1 - uświęcenie

Gdy będziemy poddani uświęceniu i rozwojowi po przez dyscyplinę duchową, trwając w łasce Najwyższego, ON przez żywe zamieszkiwanie w nas, da rodzić obfity owoc Ducha. My jako ludzie nie mamy nic dobrego w sobie, nasze zamysły były ciemnością, a wszelkie dobro płynęło z łaski Bożej, nawet, gdy chodziliśmy w starym postępowaniu. 

Bóg po przez dyscyplinę duchową pomaga nam pozostawać w zjednoczeniu z sobą i stać się narzędziami w przekazywaniu miłości Bożej objawionej przez Ewangelię. Dzięki temu jesteśmy w stanie działać skutecznie na rzecz Jego Królestwa i przynosić Mu większą chwałę. Dlatego ważne jest, aby nie tylko dbać o własne uświęcenie, ale również starać się pomagać innym w ich drodze do Boga.

[SPRAWDŹ TEŻ: DROGA DO ZBAWIENIA CZY ZATRACENIA? CZ.1 “GNOSTYCKIE ŻYCIE KATOLICYZMU”]
[SPRAWDŹ TEŻ: ZBAWIENIE – MIŁOSIERDZIE BOŻE]
[SPRAWDŹ TEŻ: 7 KORKÓW BY ZMIENIĆ SWOJE ŻYCIE]

DYSCYPLINA DUCHOWA – NIE PERFEKCJONIZM

Jednakże, nie należy mylić dyscypliny duchowej z perfekcjonizmem. Jesteśmy tylko ludźmi i popełniamy błędy, dlatego jednym z elementów dyscypliny duchowej jest spowiedź. Ważne jest, abyśmy nie poddawali się, ale ciągle dążyli do uświęcenia, z pokorą przyjmując pomoc od Boga i innych chrześcijan.

Kiedy zaczynamy żyć w Duchu, a nie w ciele, otrzymujemy nowy sposób myślenia, nowe serce i wszystko staje się nowe. Zyskujemy również spokój ducha i radość, które nie zależą od sytuacji zewnętrznych, ale wynikają z naszej relacji z Bogiem.

[SPRAWDŹ TEŻ: JAK OPUŚCILIŚMY SEKTĘ]

"Wy jesteście światłością świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze.
Nie zapala się świecy i nie stawia jej pod naczyniem, ale na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu.
Tak niech wasza światłość świeci przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie."
Ewangelia Mateusza 5:14-16

Z ŁASKI ZBAWIENI

Wartościowa dyscyplina duchowa jest możliwa dzięki działaniu Boga w naszym życiu, prowadzącym nas do ciągłego uświęcenia i rodzenia owocu Ducha. Trwajmy w tym i koncentrujmy się na celu, jakim jest życie wieczne w obliczu Boga Wszechmogącego. 

Pamiętajmy, że zbawienie to proces, który rozpoczyna się już teraz, gdy narodzimy się na nowo. Bez zbawienia nasze starania nie mają żadnego znaczenia, bo nie z uczynków jesteśmy zbawieni, ale z łaski i do dobrych uczynków jesteśmy powołani. Nie pobłażajmy ciału, bo raz zbawiony nie oznacza, że zawsze będziesz zbawiony zbawiony. Zbawienie można utracić, gdy odwrócimy się od Bożej drogi. Dlatego trzeba cały czas trwać w uświęceniu i zapierać się samego siebie. 

Na początku Judasz również postępował jak każdy inny uczeń. Idąc za Panem, nie planował w sercu zdrady, chodził z uczniami wyganiał demony, uzdrawiał i czynił to, co inni apostołowie. 

[SPRAWDŹ TEŻ: OWOC DUCHA]
[SPRAWDŹ TEŻ: VIDEO – WOLNOŚĆ Z PUŁPAKI SWOICH MYŚLI]

Nie bądźmy Judaszami i trwajmy w łasce zbawienia, czyniąc dobro bliźnim i poddając się pod dyscyplinę duchową w ciągłym uświęceniu. 

W kolejnych częściach zaczniemy nawiązywać do poszczególnych elementów duchowej dyscypliny. 

[SPRAWDŹ TEŻ: DYSCYPLINA DUCHOWA CZ.2 – SPOWIEDŹ]